Смртта доаѓа во тишина

AMAZING!

decembersdiaries

Смртта доаѓа во тишина.
Знам, зошто неодамна ја видов,
гледав една неделна квечерина како умира над реката
дури за последен пат се поздравував со летото,
му мавнав со раката и се сепнав:
крвавите зраци како да му ги имав размачкано низ облаците,
како да го соголев последното сонце
за целиот град да му го види падот.
Се палеа првите канделабри на деветтиот час,
гледав како нивниот одраз се дави во реката,
а таа не пушташе ниту глас.

Одамна знаев дека е готово,
кога почнав да бројам сè повеќе тишини,
кога почнав да ги слушам меѓу сите твои заминувања.
Гледав како таа тишина црнила води за рака и
мислев дека тие го знаат патот назад.
Стоев пред ѕид од стакло и го валкав со мојот здив,
ги лепев дланките по него и гледав низ трагите на моите солзи,
гледав како тишината носи дел од мене,
гледав како тоне во гнилеж дел…

View original post 121 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s